Ζυμαρικά, Κρέας, Κυρίως Πιάτα, Συνταγές

Παστίτσιο

28 Νοεμβρίου 2016
pastitsio-1

Καλημέρα και καλή εβδομάδα! Στολίσατε, ή όχι ακόμα; Είστε από αυτούς που παρασύρονται από όλες τις χριστουγεννιάτικες εικόνες που μας πλημμυρίζουν εδώ και μέρες, ή ακόμα αντιστέκεστε λέγοντας «Νοέμβρης είναι ακόμα, έλεος!»; Από όποια μεριά κι αν είστε πάντως, ο χειμώνας είναι εδώ και για εσάς, κι αυτό για εμάς που λατρεύουμε να ασχολούμαστε με το φαγητό σημαίνει ένα και μόνο πράγμα. Comfort food. Και, εδώ που τα λέμε, αν υπάρχει ένα ελληνικό φαγητό που είναι ο αρχηγός της κατηγορίας, είναι αυτό. Το παστίτσιο.

pastitsio-2

Το παστίτσιο λοιπόν. Άλλη μία κλασική συνταγή. Όσες Ελληνίδες νοικοκυρές υπάρχουν, άλλες τόσες είναι και οι συνταγές για παστίτσιο. Και φυσικά η δική μας είναι πάντα η καλύτερη. Ή μάλλον, της μαμάς μας είναι η καλύτερη. Ή της γιαγιάς μας, όπως και στη δική μου περίπτωση.

Λίγες μέρες πριν να βγει το myblissfood δημόσια, λίγο πάνω από τρία χρόνια πριν δηλαδή, η φίλη μου η Χρυσαυγή είχε ανεβάσει τη δική της συνταγή για παστίτσιο. Έγραφε λοιπόν τότε, ότι κάθε blog που ασχολείται με τη μαγειρική και σέβεται τον εαυτό του πρέπει να έχει οπωσδήποτε μια παραδοσιακή συνταγή για παστίτσιο. Για κάποιο λόγο αυτές οι γραμμές μου είχαν μείνει από τότε, και δεν της το έχω πει και ποτέ. Ήξερα βέβαια εκείνη τη στιγμή, ότι κάποτε θα ερχόταν η ώρα που θα γραφόταν και κάπου πέρα από το τετράδιο, η συνταγή για παστίτσιο της γιαγιάς Σύλβας, η μία και μοναδική.

pastitsio-3

Και να που ήρθε η ώρα της. Τώρα, που ο χειμώνας άρχισε να κάνει πια αισθητή την παρουσία του. Τώρα, πριν να μπει ο Δεκέμβρης με όλες τις χριστουγεννιάτικες ιδέες και προτάσεις. Τώρα, που είναι άλλη μια φορά που η ανάγκη για επιστροφή στα βασικά είναι επιτακτική για μένα…

Το παστίτσιο της γιαγιάς Σύλβας λοιπόν. Το παστίτσιο που λάτρεψαν παιδιά, εγγόνια, νύφες και γαμπροί. Το παστίτσιο που μου θυμίζει πάντα κάτι Σάββατα ή Κυριακές που μας μάζευε τα 4 ξαδέρφια σπίτι της και μοσχοβολούσε ο τόπος δάφνη και κανέλα. Το πλούσιο, λαχταριστό, ξεχειλίζει-το-ταψί-ξελιγώνεται-το-στόμα-σου παστίτσιο.

Και μπορεί να μην έχει ολόκληρο δεκάλογο, όπως οι κεφτέδες της, έχει όμως κι αυτό τα μυστικά του…

pastitsio-4

Το παστίτσιο της Σύλβας λοιπόν έχει:

  1. Ρεγγάτο. Πολύ ρεγγάτο. Ναι, είναι μία παραδοσιακή ελληνική συνταγή, με βασικό συστατικό το πιο γνωστό ιρλανδέζικο τυρί. Γιατί ποιος σας είπε ότι η γιαγιά μου ήταν μία κλασική γιαγιά; Χωρίς πλάκα, η γεύση του ταιριάζει απίστευτα, δοκιμάστε το και θα με θυμηθείτε.
  2. Δάφνη και κανέλα στον κιμά, μικρή ποσότητα, αρκετή για να μοσχοβολήσει όλο το σπίτι.
  3. Baking powder και μοσχοκάρυδο στη μπεσαμέλ, το πρώτο γιατί είναι το μυστικό για να γίνει πιο αφράτη, το δεύτερο για να μην υπάρχει υποψία μυρωδιάς αλευριού.
  4. Πολύ μακαρόνι, πολύ τυρί, λιγότερο κιμά και μπεσαμέλ σε αναλογία. Αν είσαι μακαρονάς όσο εγώ, αυτό είναι το παστίτσιο σου.
  5. Τριμμένη φέτα στην κορυφή, δεν ξέρω γιατί, αλλά δένει τόσο απίστευτα, τόσο στην υφή, όσο και στη γεύση.
  6. Λιπαρά. Πολλά λιπαρά.

Το παστίτσιο της Σύλβας όμως δεν έχει:

  1. Αυγά. Ούτε στη μπεσαμέλ, ούτε και αλλού.
  2. Κρυμμένα λαχανικά για να τα τρώνε τα παιδάκια. Ούτε καροτάκια, ούτε κολοκυθάκια, ούτε τίποτα. Κανένα ζαρζαβατικό. Είπαμε, θα φάμε παστίτσιο.
  3. Κανένα άλλο όμοιό του στον κόσμο…

pastitsio-5

Και για σένα που το βλέπεις και μουρμουρίζεις «ναι, αλλά πολύ μπελάς το παστίτσιο ρε παιδί μου, ποιος κάθεται να το φτιάξει τη σήμερον ημέρα που οι μάνες τρέχουν σαν τρελές», θα σου πω ότι σε καταλαβαίνω μέχρι ένα σημείο μόνο. Το πλύσιμο. Μόνο αυτό. Ναι, θέλεις τρεις κατσαρόλες και ένα ταψί για να το ετοιμάσεις. Ναι, πρέπει να τα πλύνεις εκείνη ακριβώς τη στιγμή γιατί η ρημάδα η μπεσαμέλ σε συνδυασμό με το λιωμένο τυρί, έτσι και κολλήσει θα τρίβεις την κατσαρόλα για ώρες. Γι’ αυτό μόνο. Γιατί κατά τα άλλα, όλοι μπορούν να βράσουν ένα μακαρόνι, μη μου πεις ότι δεν μπορείς να φτιάξεις μακαρόνια με κιμά; Ε, κάνε κι ένα βηματάκι παραπέρα, η μπεσαμέλ δε θέλει φόβο, και είσαι λίγη ώρα μακριά από το αγαπημένο οικογενειακό φαγητό μικρών και μεγάλων.

Και πίστεψέ με, κανένας δεν θα σου πει όχι σε όποια χάρη κι αν ζητήσεις, αν του τάξεις ένα μεγάλο κομμάτι παστίτσιο…

pastitsio-6

 

Παστίτσιο

Χρόνος προετοιμασίας: 

Χρόνος μαγείρεματος: 

Συνολικός χρόνος: 

Μερίδες: 10

Υλικά
  • για τον κιμά
  • ½ κιλό κιμά μοσχαρίσιο
  • 1 μεγάλο κρεμμύδι τριμμένο
  • 60 ml ελαιόλαδο
  • 400 ml χυμό ντομάτας
  • 4 φύλλα δάφνης
  • ¼ κ.γ. κανέλα
  • αλάτι, πιπέρι
  • για την μπεσαμέλ
  • 90 γραμ. βούτυρο
  • 60 γραμ. αλεύρι
  • ¼ κ.γ. baking powder
  • ¼ κ.γ. μοσχοκάρυδο
  • 1 λίτρο γάλα πλήρες
  • αλάτι, πιπέρι
  • επιπλέον
  • 500 γραμ. ζυμαρικά για παστίτσιο
  • ¼ τυρί ρεγγάτο τριμμένο
  • 50 γραμ. βούτυρο (κρύο)
  • 50 γραμ. τυρί φέτα
  • 50 γραμ. φρυγανιά τριμμένη
Εκτέλεση
  1. Ξεκινάμε ετοιμάζοντας τον κιμά. Σε μία πλατιά και ρηχή κατσαρόλα που έχει ζεσταθεί καλά, ρίχνουμε το ελαιόλαδο και σωτάρουμε το κρεμμύδι.
  2. Μόλις γίνει διάφανο προσθέτουμε τον κιμά και τον καβουρδίζουμε καλά, μέχρι να αλλάξει ολόκληρος χρώμα.
  3. Προσθέτουμε το χυμό ντομάτας, περίπου μισό ποτήρι ζεστό νερό, τα δαφνόφυλλα και την κανέλα, αλατοπιπερώνουμε και ανακατεύουμε.
  4. Μόλις πάρει μία βράση, χαμηλώνουμε τη φωτιά σε μέτρια, μισοσκεπάζουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε να σιγοβράζει, ανακατεύοντας πού και πού, για περίπου 20 λεπτά.
  5. Όσο σιγοβράζει ο κιμάς, προχωράμε στη μπεσαμέλ. Σε μία κατσαρόλα βάζουμε το βούτυρο να ζεσταθεί.
  6. Μόλις αρχίσει να λιώνει, προσθέτουμε το αλεύρι και το baking powder και ανακατεύουμε συνεχώς, να καβουρδιστεί καλά το αλεύρι.
  7. Ρίχνουμε το γάλα και το μοσχοκάρυδο, αλατοπιπερώνουμε και ανακατεύουμε συνεχώς, μέχρι να πήξει η κρέμα μας.
  8. Μόλις δούμε ότι πήζει αρκετά (το κουτάλι μας αρχίζει και συναντάει αντίσταση στο ανακάτεμα), αποσύρουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά.
  9. Βράζουμε τα ζυμαρικά σύμφωνα με τις οδηγίες του πακέτου και μόλις είναι έτοιμα, ξεκινάμε τη συναρμολόγηση.
  10. Ανακατεύουμε τα ζυμαρικά με το ¼ της μπεσαμέλ και το μισό ρεγγάτο και τα στρώνουμε στον πάτο ενός μεγάλου πυρίμαχου σκεύους.
  11. Απλώνουμε από πάνω το υπόλοιπο ρεγγάτο και τον κιμά.
  12. Με το πίσω μέρος της κουτάλας απλώνουμε τον κιμά να μοιραστεί ομοιόμορφα.
  13. Ρίχνουμε από πάνω την υπόλοιπη μπεσαμέλ.
  14. Κόβουμε το κρύο βούτυρο σε μικρά κυβάκια και το μοιράζουμε πάνω από τη μπεσαμέλ.
  15. Τρίβουμε με τα χέρια μας τη φέτα και την πασπαλίζουμε σε όλο το ταψί. Τελειώνουμε με την τριμμένη φρυγανιά.
  16. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για περίπου 20 λεπτά, μέχρι να χρυσίσει από πάνω η μπεσαμέλ.

pastitsio-7

Σχετικά άρθρα

16 Σχόλια

  • Reply dolmadaki 28 Νοεμβρίου 2016 at 11:54

    καλημερααααααααα!!! το παστιτσιο ειναι του καλοφαγα το βιτσιο!!! παστιτσιο εκανα σημερα κ εγω αλλα οχι σαν το δικο σου το μοναδικο!!! αχ αυτο το μακαρονι του παστιτσιου πως δε το μπορω!! τρεχωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω να ριξω μπεικιν στην μπεσαμελ !! στο τσακ σε προλαβα! ουτε εγω βαζω αυγο! πωπωπω οι φωτο ειναι ολα τα λεφτα τρεχει το σαλακι!

    • Reply Χρύσα 28 Νοεμβρίου 2016 at 22:07

      Χαχαχαχαχαχα! Μου αρέσει που έκανες τραγούδι με έμπνευση το παστίτσιο! Μόνο εσύ!
      Χαίρομαι που σε πρόλαβα τελικά και δοκίμασες το κολπάκι της γιαγιάς…

  • Reply peps@pepiskitchen 28 Νοεμβρίου 2016 at 16:57

    Φαγητάρα!!!

    • Reply Χρύσα 28 Νοεμβρίου 2016 at 22:07

      Ω ναι…

  • Reply Χρυσαυγή 28 Νοεμβρίου 2016 at 17:14

    χαχαχχαχαχα Γελάω πολύ !!! Γελάω με τα bullet points για το τι έχει και τι δεν έχει το παστίτσιο της γιαγιάς σου!!!

    Κι ένα θα σου πω!!!!!!!!!! Μπράβο και χίλια μπράβο ξανά, για το ρεγκάτο που τόλμησε να καθιερώσει σε αυτό το παραδοσιακό φαγητό η ελληνίδα γιαγιά σου τόσα χρόνια πριν, για τα ζαρζαβατικά που δεν είναι κρυμένα μέσα για να φάνε τα παιδιάκια (έλεος!!! ποτέ δεν ήμουν αυτής της πρακτικής), για τα μπαχαρικά στον κιμά, για το μπέικιν στη μπεσαμέλ και για τα λιπαρά. Τα πολλά λιπαρά! Παστίτσιο τρως ρε φίλε! Αν δεν φας λιπαρά δεν είναι παστίτσιο. Οτιδήποτε άλλο δεν λέγεται παστίτσιο!!! Τα αυγά δεν με πειράζουν είτε υπάρχουν είτε όχι. Και η φέτα (παρόλο που δεν είμαι της φέτας) από τη στιγμή που είναι στην επιφάνεια και καψαλισμένη είμαι κομπλέ!!! Τι έγινε? Σε έπεισα? Θα στείλεις κούριερ?????? χαχαχχαχαχα

    Η πρώτη και η τελευταία φωτογραφία σου είναι συγκλονιστικές. Κυριολεκτικά χάζεμα!!!!!! Μπράβο σου !!!!!!!!!!!!!!

    Τέλος σχεδόν συγκινούμαι με τα λόγια που γράφεις στην αρχή. Κι αν το «συγκινούμαι» δεν είναι η κατάλληλη λέξη ή μοιάζει πολύ μελό, τοτε θα πω ότι προβληματίζομαι, με βάζεις σε σκέψεις και μου δημιουργείς συναισθήματα χαράς! Γιατί? Μα γιατί είναι υπέροχα συγκινητικό να έχεις πει μια οποιαδήποτε κουβέντα που ένας άνθρωπος την θυμάται τόσα χρόνια μετά και την έχει φυλάξει στη μνήμη του. Κι ευχαριστώ που μου το λες έστω και τρία χρόνια μετά. Το ότι πέρασε τόσος καιρός, κάνει την αξία μεγαλύτερη!!!

    Ευχαριστώ πολύ!! Η συνταγή σου είναι εξαιρετική! Χαίρομαι να βλέπω όμορφες προτάσεις και τόσο τέλεια παρουσιασμένες!!!! Φιλιάααααααααααα

    • Reply Χρύσα 28 Νοεμβρίου 2016 at 22:11

      Από πού να αρχίσω;;; Τα μπράβο πάνε όλα στη συνταγή, δηλαδή στη γιαγιά… Εγώ είμαι μόνο ο μεσάζων…
      Οι φωτογραφίες θέλησαν κι αυτές να συνεργαστούν από ότι φαίνεται, για να μη μου χαλάσουν τη νοσταλγική ατμόσφαιρα…
      Χαίρομαι που συγκινήθηκες (εμένα το μελό μου αρέσει 🙂 ), και που σε έκανα να χαρείς, λέω την αλήθεια, όπως την αισθάνομαι…
      Γενικώς χαίρομαι που χάρηκες, χαίρομαι που σου άρεσε, ωραίο πράγμα η χαρά!

      • Reply Χρυσαυγή 29 Νοεμβρίου 2016 at 09:49

        Ναι βρε Χρύσα!! Ωραίο πράγμα η χαρά!!!!!!!!!!!!!!
        Οκ, τα μπράβο πάνε στη γιαγιά για την επική συνταγή αλλά εσύ έχεις τα μπράβο της άριστης εκτέλεσης και κυρίως της φωτογράφισης, που πίστεψέ με δεν είναι καθόλου αμελιτέα!!! χαχαχαχα Γιατί όπως λες κι εσύ (και προσυπογράφω), παστίτσιο φτιάχνουμε, όχι πυρινική φυσική! Πανεύκολο φαγητό όπως τα μακαρόνια με τον κιμά και πολύ παρεξηγημένο για την δήθεν τάχα δυσκολία του. Πφφφ!!
        Ευχαριστώ για όοοολα!
        Το παστιτσάκι είναι εύκολο αλλά μπελαλίδικο. Τίποτα αλλο!

  • Reply Ερμιόνη 28 Νοεμβρίου 2016 at 20:58

    Το αγαπημένο φαγητό των κοριτσιών μου, σε οποιαδήποτε παραλλαγή!
    Μου αρέσει πάρα πολύ αυτή της γιαγιάς Σύλβας 🙂
    Το ρεγκάτο είναι υπέροχο τυρί και ειδικά όταν ψήνεται αποκτά φανταστική γεύση.
    Η κανέλα στον κιμά και το μοσχοκάρυδο στην μπεσαμέλ είναι «must» μπορώ να πω!
    Τη φέτα στην επιφάνεια δεν την έχω δοκιμάσει, αλλά θα το κάνω με την πρώτη ευκαιρία.
    Και πόσο μου αρέσει που το παστίτσιο σου έχει ύψος! Δείχνει άψογο!
    Σε φιλώ

    • Reply Χρύσα 28 Νοεμβρίου 2016 at 22:14

      Το Γιώργο πάντως δεν μπορούσα να τον κρατήσω μακριά από το πιάτο αυτή τη φορά… Είπε ότι αυτό είναι το καινούργιο αγαπημένο του φαγητό…
      Για το ρεγκάτο είμαι σίγουρη ότι με καταλαβαίνεις, γιατί κι εσύ το χρησιμοποιείς όσο κι εγώ… (και η γιαγιά…)
      Γενικότερα τα παιδιά το αγαπούν πάντα, και σε εμάς τους μεγάλους αρέσει και λίγο παραπάνω νομίζω, επειδή μας θυμίζει τις εποχές που ήμασταν παιδιά!

  • Reply Epi 28 Νοεμβρίου 2016 at 20:59

    Ω – ρε – μάνα

    • Reply Χρύσα 1 Δεκεμβρίου 2016 at 13:52

      :p

  • Reply Tante Kiki 28 Νοεμβρίου 2016 at 22:25

    Πωπωωωω!! Με πέθανες κι έχω να φάω παστίτσιο 2-3 μήνες μια που είμαι σε διατροφή!!!
    Λοιπόν συμφωνώ και επαυξάνω για το παστίτσιο της γιαγιάς γιατί κι εγώ θέλω (κι έτσι κάνω) λιγότερο κιμά, μπεσαμέλ χωρίς αυγά με μοσχοκάρυδο και τριμμένη φέτα που με ξετρελλαίνει.
    Προσωπικά και μέσα βάζω φέτα αλλά θα το δοκιμάσω με ρεγκάτο οπωσδήποτε!!!
    Τέλειο!!!
    Καλό βράδυ!! 🙂

    • Reply Χρύσα 29 Νοεμβρίου 2016 at 08:55

      Κράτα γερά Κική!!! Υπομονή!
      Κι όταν έρθει ξανά η ώρα που θα επιτρέπεται, βάλε μέσα μπόλικο ρεγκατο και θυμισου τη γιαγιά Συλβα!

  • Reply Marion 29 Νοεμβρίου 2016 at 22:28

    Το αγαπημένο μας φαγητό. Το Κυριακάτικο αγαπημένο μας φαγητό. Των παιδιών μου δε ΤΟ καλύτερο φαγητό. Δεν υπάρχει καλύτερο comfort φαγητό δηλ. χουχουλιάρικο ; )
    Κι αυτή η μυρωδιά που γεμίζει το σπίτι όλο και ανυπομονείς να κάτσεις στο τραπέζι…αχ.. να σταματήσω γιατι θα πω κι άλλα.
    Η αλήθεια είναι πως όσα »περίεργα» και μοντέρνα φαγητά να βάλουμε στο μπλογκ, τέτοια φαγητά κλέβουν τις εντυπώσεις: τα απλά & κλασσικά. Δεν είναι τίποτα δύσκολο και το παστίτσιο επίσης 😉
    Και κάθε μαμά, γιαγιά κλπ. έχει πάντα μια δική της συνταγή. Ενα φαγητό πολλές συνταγές.
    Η δική σου πολυ ωραία και μοναδική. Μπράβο στη γιαγιά αλλά και σε σένα για την άψογη εκτέλεση και παρουσίαση ; )

    Φιλιά πολλά

    • Reply Χρύσα 1 Δεκεμβρίου 2016 at 09:37

      Η μυρωδιά, ναι, η μυρωδιά…. Πόσο δίκιο έχεις!
      Πες τα βρε Μάριον, δεν είναι δύσκολο!
      Ευχαριστώ πολύ για τα καλά λόγια!
      Φιλιά!

  • Reply Beauty Follower 12 Δεκεμβρίου 2016 at 10:59

    Εχω καιρο να φάω…
    υπερλαχταριστές οι photos σου!

    http://beautyfollower.blogspot.gr/

  • Απάντηση