Κυρίως Πιάτα, Όσπρια, Συνταγές

Burritos με φακόρυζο

19 Νοεμβρίου 2015
lentilburritos-1

Η ζωή με ένα τρίχρονο, ιδιαίτερα ζωηρό αγοράκι είναι πάντα μία περιπέτεια. Καμιά μέρα δεν είναι ίδια με την προηγούμενη και ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για το τι θα ξημερώσει.

 

Ναι, το αγόρι μου δεν με αφήνει καθόλου να βαρεθώ. Με κρατάει σε συνεχή εγρήγορση. Άλλες μέρες είναι ένα γλυκύτατο, ήρεμο και παιχνιδιάρικο παιδί, που οι ατάκες του μπορεί να σε κάνουν να πέφτεις κάτω από τα γέλια (με τελευταία το αμίμητο «τα μπισκότα αυτά είναι ψιχουλοβόλα», κατά τα φυλλοβόλα δέντρα που μόλις είχαμε μάθει, σε απάντηση στην παρατήρηση «Γιώργο πρόσεχε το μπισκότο σου, μη ρίχνεις ψίχουλα στο πάτωμα…), και άλλες τα νεύρα και το πείσμα του μπορεί να δοκιμάσουν τις αντοχές ακόμα και του Δαλάι Λάμα.
Περίπου έτσι είναι και με το φαγητό του. Γενικά είναι αρκετά καλόβολος και τρώει τα περισσότερα φαγητά που θα του σερβίρεις, ακόμα και τα πιο δύσκολα, ειδικά αν τα έχεις «σερβίρει» και με τον κατάλληλο τρόπο. Τι εννοώ; Ας πούμε ότι τα φασολάκια στην αρχή ήταν «πράσινα μακαρόνια» και ο αρακάς «πράσινο κους κους».

 

Ας μη γελιόμαστε, συνήθως για τα μικρά παιδάκια οι δύσκολες κατηγορίες φαγητού είναι τα ψάρια, τα λαχανικά και τα όσπρια. Εμείς ευτυχώς με τα ψαράκια δεν είχαμε ποτέ πρόβλημα (φτου φτου, φτύνουμε τον κόρφο μας, κάνουμε και το σταυρό μας να το σιγουρέψουμε), ίσα ίσα, έχει τύχει να του δώσει η μαμά μου κάτι κρύους γαύρους τηγανητούς που περίσσεψαν για να τους ταΐσει στα γατάκια κι εκείνος άνοιξε το αλουμινόχαρτο και τους έτρωγε από μέσα έτσι, σαν γαριδάκια…
Με τα λαχανικά πάλι, έχω βρει και έναν άλλο τρόπο, νομίζω αρκετά αποτελεσματικό για να τον κάνω να τα δει με καλύτερο μάτι, εκτός από το πράσινο «βάπτισμα». Τον βάζω να με βοηθάει στην προετοιμασία. Με το παιδικό του μαχαιράκι κόβει ό,τι μπορεί (συνήθως ένα κολοκυθάκι, ή καμιά μικρή πατάτα), ξεφλουδίζει ό,τι μπορεί με τα χεράκια του και φυσικά ρίχνει στην κατσαρόλα ή στο ταψί και ανακατεύει με την δική του κουτάλα.

 

Τα όσπρια όμως είναι ένα θεματάκι. Και επειδή τον φοβάμαι ότι αν κάτι το φάει μία φορά και δεν του αρέσει θα στραβώσει και δεν θα ανοίγει το στόμα του ξανά, θέλω να είναι από την αρχή μία ευχάριστη εμπειρία. Μου ζητάτε συχνά συνταγές για να «κρύβετε» μέσα θρεπτικά συστατικά για τα παιδιά. Ε, λοιπόν, αυτό το φακόρυζο έκανε μια χαρά τη δουλειά του στην περίπτωσή μας, με τη φρέσκια ντοματούλα του, τις πολύχρωμες πιπεριές και το τρυφερό καλαμπόκι του. Σαφώς και όταν με ρώτησε τι είναι του απάντησα «κους κους με φακή» (τη φακή την έχουμε αποδεχτεί και λόγω του γνωστού παιδικού άσματος με το κουκί και το ρεβύθι που μαλώνανε στη βρύση και τη φακή που τα βάζει φυλακή – τι άλλο θα επιστρατεύσουμε οι μάνες…), αλλά ανεξαρτήτως ονομασίας, με την πρώτη μπουκιά φάνηκε η επιτυχία του.

Ναι, στην περίπτωση του τρίχρονου Γιώργου το burrito μπορεί να είναι λίγο τραβηγμένο και αρκέστηκε να φάει το πολύχρωμο φακόρυζο, αλλά για μεγαλύτερα παιδιά νομίζω είναι ό,τι πρέπει. Όχι φανταστείτε. Γυρνούν από το σχολείο, και αντί για ένα βαρετό καφετί φαγητό (πάλι φακές ρε μαμά;;;), αντικρίζουν αραδιασμένα μπολάκια με πολύχρωμα υλικά και μία πεντανόστιμη και υγιεινή γέμιση για να φτιάξουν τα δικά τους burritos… Τα σομπρέρος κρίνονται προαιρετικά.

Εδώ που τα λέμε, και για τα ακόμα μεγαλύτερα παιδιά (ναι ταλαίπωρη μάνα, σε σένα απευθύνομαι) είναι μία πραγματικά απολαυστική εναλλακτική ενός συνήθως ιδιαίτερα επιβαρυντικού πιάτου. Εάν μάλιστα σας αρέσουν και τα λίγο πιο πικάντικα, λίγο τσίλι ή λίγο καγιέν (ή και λίίίγο ταμπάσκο για τους πιο τολμηρούς) θα είναι ό,τι πρέπει. Άλλωστε, με τόσες καθημερινές περιπέτειες το δικαιούνται (δικαιούμαστε) και λίγο παραπάνω…



Η συνταγή (για 4 burritos)

για τη γέμιση – φακόρυζο

200 γραμ. φακές (χρησιμοποίησα ψιλές φακές Καστοριάς «ΑΒ κοντά στην ελληνική γη»)
150 γραμ. ρύζι καρολίνα (χρησιμοποίησα ρύζι καρολίνα Στρυμώνα «ΑΒ κοντά στην ελληνική γη»)
4 κ.σ. ελαιόλαδο (χρησιμοποίησα εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο ποικιλία κορωνέικη «ΑΒ κοντά στην ελληνική γη»)
1 μεγάλο κρεμμύδι
2 πιπεριές (χρησιμοποίησα κόκκινη και πορτοκαλί)
3 φύλλα δάφνης (χρησιμοποίησα δάφνη Εύβοιας «ΑΒ κοντά στην ελληνική γη»)
300 ml χυμό ντομάτας
100 γραμ. καλαμπόκι από κονσέρβα
3 κ.σ. λευκό ξύδι (χρησιμοποίησα λευκό ξύδι από ροδίτη Αμυνταίου Φλώρινας «ΑΒ κοντά στην ελληνική γη»)
αλάτι, πιπέρι

για τα burritos

4 μεγάλες πίτες τορτίγιας
200 γραμ. τριμμένο κασέρι (χρησιμοποίησα Κασέρι Μυτιλήνης «ΑΒ κοντά στην ελληνική γη»)
ένα μικρό ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο
400 γραμ. στραγγιστό γιαούρτι (χρησιμοποίησα πλήρες στραγγιστό γιαούρτι ΑΒ)

 

Σε μια μεγάλη κατσαρόλα βάζουμε τις φακές να βράσουν σε αρκετό νερό. Τις αφήνουμε να βράσουν για 5-7 λεπτά και τις σουρώνουμε. Ψιλοκόβουμε τις πιπεριές και το κρεμμύδι. Βάζουμε πάλι την κατσαρόλα στη φωτιά, ρίχνουμε το λάδι και μόλις ζεσταθεί προσθέτουμε τις πιπεριές και το κρεμμύδι. Τα σωτάρουμε ελαφρώς μέχρι να μαλακώσουν λίγο οι πιπεριές (2-3 λεπτά). Ρίχνουμε περίπου 1 λίτρο ζεστο νερό, τις φακές και τη δάφνη, αλατοπιπερώνουμε και ανακατεύουμε. Μισοσκεπάζουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε να βράσει για περίπου 10 με 15 λεπτά. Προσθέτουμε το ρύζι, το καλαμπόκι, το χυμό ντομάτας και το ξύδι, ανακατεύουμε και αφήνουμε να βράσει μέχρι να χυλώσει το ρύζι και να πιει τα υγρά του φαγητού. Αν χρειαστεί (αν δούμε ότι στεγνώνει και το ρύζι δεν έχει χυλώσει ακόμα), προσθέτουμε λίγο νεράκι ακόμα. Μόλις δούμε ότι έχει πιει σχεδόν όλα τα υγρά, σβήνουμε τη φωτιά, κλείνουμε το καπάκι και αφήνουμε πάνω στο μάτι να χυλώσει καλά.
Για να συναρμολογήσουμε τα burritos:
Ζεσταίνουμε τις τορτίγιας για λίγα δευτερόλεπτα στο φούρνο μικροκυμάτων. Βάζουμε στο κέντρο κάθε μίας από μία γενναία μερίδα φακόρυζο. Ρίχνουμε από πάνω μπόλικο τριμμένο κασέρι, λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό και τυλίγουμε τις τορτίγιας.
Σερβίρουμε με στραγγιστό γιαούρτι.

 

Η σημερινή συνταγή αναρτήθηκε στο πλαίσιο των «Food Blog Awards» του «ΒΗΜΑgourmet», και συγκεκριμένα, στην κατηγορία «Best Family Cooking».
Για τη συνταγή χρησιμοποιήθηκαν προϊόντα «ΑΒ κοντά στην ελληνική γη» και φρέσκα λαχανικά, με τη χορηγία των σούπερ μάρκετ ΑΒ Βασιλόπουλος.
Μην ξεχάσετε να ψηφίσετε το My Blissfood!!!

Σχετικά άρθρα

23 Σχόλια

  • Reply ΑΜΑΛΙΑ 19 Νοεμβρίου 2015 at 08:05

    Πόσο όμορφα είναι αυτά τα πολύχρωμα burritos! Και συνάμα ιδιαίτερα υγιεινά, κάτι που δεν συνδυάζεται πάντα με ευκολία!

    • Reply Χρύσα 24 Νοεμβρίου 2015 at 21:34

      Όμορφα και εύκολα και πολύ υγιεινά! Όλοι κερδίζουν!

  • Reply Ανώνυμος 19 Νοεμβρίου 2015 at 10:03

    Θα δοκιμαστεί άμεσα.Αν και ευτυχώς – για την ώρα – η μικρή τιμάει και τα όσπρια και το ψάρι και τα λαχανικά (παμφάγος!!!) 🙂

    • Reply Χρύσα 24 Νοεμβρίου 2015 at 21:35

      Είσαι πολύ τυχερή, ελπίζω να συνεχίσει έτσι!

  • Reply AgapameAnDolmas 19 Νοεμβρίου 2015 at 13:18

    αααα και γω θα τα εκτιμησω αυτα τα μπουριτος!!!!! τελεια ιδεα!!!

    • Reply Χρύσα 24 Νοεμβρίου 2015 at 21:36

      Ε, ναι, τι, κι εσύ παιδάκι δεν είσαι;;;

  • Reply Kitchen Stories 19 Νοεμβρίου 2015 at 13:48

    Πολύ δελεαστική πρόταση για μπουρίτος ακόμα και για μη τρίχρονο.
    Πάντως με εκπλήσσει ο μικρός sous chef, που είναι τόσο άνετος με τις νέες και "μεγαλίστικες" γεύσεις!

    Ζ.

    • Reply Χρύσα 24 Νοεμβρίου 2015 at 21:37

      Εγώ εύχομαι απλώς να συνεχίσει να είναι τόσο άνετος…

  • Reply Ερμιόνη 20 Νοεμβρίου 2015 at 05:55

    Καταρχήν πρέπει να σου πω ότι λάτρεψα τις φωτογραφίες σου… και αυτό το τέλειο μαύρο μπολ που φαίνεται στη δεύτερη φώτο!
    Επίσης λάτρεψα και τη συνταγή! Πολύ έξυπνη και δελεαστική όχι μόνο για τα μικρά αλλά και για εμάς, τα λίγο πιο μεγάλα παιδιά.
    Κακά τα ψέματα, το χρώμα μεταμορφώνει οποιοδήποτε φαγητό από ανιαρό σε θελκτικό και "θέλω να το φάω τώρα"!
    Το τραγουδάκι το λέμε κι εμείς 🙂
    Σε φιλώ

    • Reply Χρύσα 24 Νοεμβρίου 2015 at 21:39

      Ευχαριστώ, ευχαριστώ!!
      Εγώ πάντως τα έφαγα για 2 μέρες και θα έτρωγα κι άλλο ευχαρίστως!
      (Λάχανα και χάχανα for ever…)

  • Reply mia maria 20 Νοεμβρίου 2015 at 08:50

    Πολύ ωραία ιδέα για να ανακυκλώσουμε τις φακές ακόμα και για εμάς τους μεγάλους!
    Ψιχουλοβόλα; χαχαχα… τέλειος!!

    • Reply Χρύσα 24 Νοεμβρίου 2015 at 21:39

      Ψιχουλοβόλα Μαρία μου…. Μεταξύ όλων των άλλων που ακούμε καθημερινά!

  • Reply Μarion, 20 Νοεμβρίου 2015 at 22:37

    Πρασινα μακαρόνια τα φασολάκια…χαχα…πολύ καλό..δεν το είχα σκεφτεί 😉
    Θέλουν λίγο καμουφλάρισμα ολα αυτά το ξέρω… τι να κάνουμε… και καλά οταν είναι μικρά και δεν πολύ καταλαβαίνουν…μετά που μεγαλώνουν τι??

    Το λάτρεψα το φακο-μπουρίτο… αμά γίνει και λίιιιιιγο πικάντικο είναι ακόμα πιο ωραίο.

    Ωραίες φωτογραφίες Χρύσα… μου αρέσει το μαύρο φόντο από πίσω. Τονίζει τα χρώματα των υλικών.

    Φιλιά πολλά

    • Reply Χρύσα 24 Νοεμβρίου 2015 at 21:41

      Ε, τουλάχιστον να παίρνουν όσο είναι μικρά όσο περισσότερα θρεπτικά συστατικά γίνεται… Μετά βλέπουμε!
      Λίγο πιο πικάντικο και γίνεται άλλο πράγμα, πίστεψέ με, το δοκίμασα!
      Ευχαριστώ Μάριον!

  • Reply Tante Kiki 22 Νοεμβρίου 2015 at 12:07

    Υπέροχη συνταγή… γεμάτη λαχταριστά υλικά και πολλή νοστιμιά!!! Συμφωνώ μαζί σου ότι θα είναι πολύ δελεαστικά για τα μικρά με τόσα χρώματα και αρώματα!!!!
    Καλή Κυριακή!

    • Reply Χρύσα 24 Νοεμβρίου 2015 at 21:41

      Στρώσε μεξικάνικο τραπέζι για τα κορίτσια Κική!!!

  • Reply Penelope 22 Νοεμβρίου 2015 at 15:09

    Με το οκτάχρονο, λες να έχουμε τα ίδια αποτελέσματα Χρύσα;
    Μια δοκιμή θα μας πείσει 🙂 που λένε… καθώς τα πάσης φύσεως "τυλιχτά" είναι από τις μεγάλες μας αγάπες.
    Καλό απόγευμα Κυριακής να έχετε.

    • Reply Χρύσα 24 Νοεμβρίου 2015 at 21:42

      Μια δοκιμή, πραγματικά θα σε πείσει Πηνελόπη μου!

  • Reply Νανά @ kouzinista 24 Νοεμβρίου 2015 at 07:38

    Πολύ νόστιμος και πολύχρωμος τρόπος γα να καμουφλάρεις τις φακές! Δυστυχώς τα μεγάλα παιδιά δεν πείθονται τόσο εύκολα. Οι όμορφα παρουσιασμένες φακές παραμένουν φακές κι αυτό είναι αρκετό για να μην δοκιμάσουν. Εγώ πάλι θα το έτρωγα ευχαρίστως!
    Μου άρεσαν πολύ οι φωτογραφίες σου και η παρουσίαση της συνταγής, Χρύσα! Πολύ όμορφα χρώματα!

    • Reply Χρύσα 24 Νοεμβρίου 2015 at 21:44

      Αχ, Νανά, τέτοια ακούω και λέω "τι με περιμένει άραγε;;"
      Ευχαριστώ πολύ!

  • Reply Theodora Nan 24 Νοεμβρίου 2015 at 21:52

    Αφού έκρυψες τις φακές μέσα σε μπουρίτο (το οποίο λατρεύω) θα καταφέρεις κι εμένα να φάω τις φακές μου (τις οποίες αποφεύγω συστηματικά). Πολύ ωραία η ιδέα σου! Φιλιά.

  • Reply thegreenmixer.com 25 Νοεμβρίου 2015 at 19:08

    Αχ αυτά τα μικρούλια μας, με τις ατάκες τους, ότι σκανδαλιά και να κάνουν όταν σου λένε τέτοια δεν μπορείς παρά να γελάσεις (και μετά να βάλεις μια σκούπα για τα ψίχουλα)…. με το φαγητό έχω τεράστιο θέμα, οπότε ότι συνταγή απόκρυψης/μεταμφίεσης βρεθεί στο διάβα μου είναι ευπρόσδεκτη για δοκιμή……. πάντως είναι και συνταγή που είναι χρήσιμη και για μερικά μεγάλα παιδιά….

  • Reply Ανώνυμος 28 Νοεμβρίου 2015 at 19:49

    Εγω θ ελεγα κ για μεγαλα παιδακια 25plus ειναι ιδανικες οι συνταγες αυτες…Χτες μετα απο20χρονια δοκιμασα να φαω φακες..εχω θέμα μ τ πως μυρίζουν κ αν κ ειμαι πολυ της υγιεινής ουτε να τις δω δεν ήθελα. Δεδομενου οτι απεκτησα παιδακι αποφασησα να κν την καρδια μιυ πετρα γιατι θέλω ν τρωει απο ολα κ συνήθως τα παιδια μιμουνται εμας..επειδη ομως τις εφαγαν κ με εφαγαν θα δοκιμασω οπωσδηποτε την συνταγη σου μήπως τ καταφερω κ φαω…χρυσα

  • Απάντηση